Argentijnse poëzie | De stem aan de andere kant

18,50 incl. btw

Uitverkocht

Artikelnummer: 9789490347130 Categorieën: , Tag:

Beschrijving

Moderne Argentijnse poëzie

De stem aan de andere kant | La voz del otro lado |

Deze uitgave is, een selectie van de poëzie die in tweede helft van de 20e eeuw en de eerste tien jaren van de eenentwintigste eeuw in Argentinië is geschreven: Van Roberto Juarroz (1925) tot Marina Mariasch (1973) vormen de hierin opgenomen twaalf dichters een weergave van de uiteenlopende wegen die in de afgelopen vijftig jaren zijn afgelegd dooreen dichtkunst die een hoog kwaliteitsniveau heeft bereikt. Een erkenning waaraan geen einde is gekomen sinds eerdere dichters, onder wie:
– Macedonio Fernández,
– José Luís Borges,
– Olivio Girondo
– Olga Orozco

Zij hebben de fundamenten gelegd voor een moderne, vernieuwende dichtkunst die een nooit aflatende dialoog voerde met de verschillende literaire stromingen van hun tijd, om het even of deze avant-gardistische waren of niet, en die open stonden voor andere bovennationale literaire tradities.

Voortdurend experimenteren

In deze traditie van lexicografische vernieuwing, waarin wordt gebroken met ritme of syntaxis. Een traditie die ook wordt gekenmerkt door een dialoog met andere vormen van expressie en gedachte, beginnen de in de jaren dertig geboren dichters aan hun taak:

de bijzondere aandacht voor de taal bij Juarroz of Pizarnik, het grote belang van het alledaagse voor Gelman en Futoransky, ofwel het uitdrukken van het geheimzinnige en transcendentale bij al deze dichters, toont duidelijk de verwantschap aan die ze met hun voorgangers hebben. Resten van de avant-garde zijn hier te zien, en in meerdere of mindere mate bij allen ook een drang om voortdurend te experimenteren. Wat dit aangaat zal Girondo een belangrijke verwijzing blijken te zijn, zoals Macedonio Fernández of Borges dit waren voor de speculatieve dichtader van Juarroz of Gelman.

Beïnvloed door zowel Oost als West

Deze richting van meditatieve, metafysische en speculatieve poëzie zou kenmerkend zijn voor de volgende generatie die, in een gezuiverde of realistische taal in haar gedichten een intensiteit en een essentialisme zou opnemen, ontdaan van alle holle, gefossiliseerde retoriek. Uitgaande van situaties in het dagelijks leven, proberen de verzen van Hugo Múgica, Leopoldo Castilla of Jorge Boccanera het concrete moment te overschrijden waarop we onszelf opnieuw kunnen confronteren met ons meest intieme, mysterieuze en transcendentale eigen ik. Waarbij hij in zijn teksten zelfs voorstellen opneemt van uiteenlopende overleveringen, zowel oosterse (Boeddhisme, Taoïsme, ) als westerse (Heidegger, Celan, de mystici, etc. ). Beknoptheid, naaktheid en stilte worden zo van essentieel belang bij dichters als Hugo Mújica of Carlo Vitale.

Jongste dichters

Onder de jongste dichters treffen we een voortdurend toenemende belangstelling aan om in het gedicht ook andere registers op te nemen die traditioneel gezien niet in het genre van de poëzie thuis hoorden: de tegenwoordige muziek, film, computers, en zo voort, met ideeën.die over het algemeen meer experimenteel en gedurfd waren, hoewel zonder hierbij af te zien van de emotionele en speculatieve dimensie van de taal, of van een kritische, goed burgelijke en geëngageerde houding tegenover een realiteit die wordt waargenomen in zijn meest onaangename, zich in zichzelf terugtrekkende, banale of consumptieverslaafde realiteit.De fragmentatie of de ontwrichtende linguïstische structuren zin duidelijk waarneembaar bij dichters als Gambarotta of, in mindere mate, Mariasch die evenwel niet afzien van diepte en beschouwing, dit laatste een essentieel kenmerk in het gehele poëtische werk van Fabián Casas. Een fijngevoelige geëmotioneerdheid daarentegen, met suggestieve beelden en het typische ritme van het betoverende, tonen duidelijk het verband aan van de poëzie van Claudia Masin met haar voorgangsters Alejandra Pizárnik of Alfonsina Storni.

Turbulente geschiedenis

Maar de Argentijnse dichtkunst heeft ook relaties met de turbulente geschiedenis van Argentinië en haar opeenvolgende staatsgrepen en kortstondige periodes van democratie, waarbij het toppunt van wreedheid wel wordt gevormd door het tijdperk van de dictatuur, die tussen 1976 en 1983 het land teisterde met zijn verdwenenen, en waarin talrijke Argentijnen – onder wie enkelen van de in deze bundel opgenomen dichters – zich als ballingen in het buitenland moesten vestigen. Als we hieraan nog toevoegen de kritische toestand van de economie, die talrijke jaren lang aanhield, dan wordt de burgerzin en de geëngageerde houding van velen van deze dichters vergeleken met de wereld waarin zij schrijven des te begrijpelijker. Uitgaande van de zeer uiteenlopende opvattingen over de poëtische tekst, namen we bij hen allen een gemeenschappelijke ethische bezorgdheid waar over de maatschappelijke en individuele toekomst van de mens vergeleken met de uitbuiting of de tegenspoed, onderwerpen die we zelden op zo unanieme manier tegen zullen komen bij dichters van andere windstreken.

Experimenteren en voortdurend blijven zoeken, speculatieve diepgang en ethisch compromis zijn enkele van de onmisbare kenmerken die de Argentijnse dichtkunst van de afgelopen honderd jaren in staat stelden om zich te vernieuwen maar tegelijkertijd trouw te blijven aan deze traditie van de moderne tijd, trouw aan een instelling die tegelijkertijd streng en vernieuwend is, die een groot, ondernemend en bewonderenswaardig meester was. Een ontwikkeling gedurende al die jaren, die uitstekend wordt verwoord door de woorden van Fabián Casas: ’Iedere nieuwe auteur verleent een nieuwe betekenis aan de vorige, breidt de gevoeligheid van het tijdperk uit en doet de taal schitteren.’

Rafael Carcelén

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Argentijnse poëzie | De stem aan de andere kant” te beoordelen